วุ่น และ จิตตก

posted on 26 Jun 2009 22:09 by nair  in My-life

โอย วุ่นวายมากช่วงนี้
ทั้งสมัครเรียนภาษากับเตรียมถ่ายรูปรับปริญญา

พรุ่งนี้มีถ่ายรูปรวมคณะ เราคงป้วนเปี้ยนๆอยู่แถวคณะสถาปัตย์ จุฬาทั้งวันนะจ้ะ
เพื่อนๆมาก็โทรมาหากันได้น่อ (นี่บอกอย่างหวังผลเล็กๆ กร๊าก)

รับจริงวันที่9 ก.ค.น่อ เข้าหอประชุมตอนบ่าย มาถ่ายรูปช่วงเช้ากับเย็นหลังสี่โมงได้

ต่อด้วยเรื่องเครียดๆ+จิตตกเรื่องเดิมๆ
จริงๆพยายามไม่พูดเรื่องส่วนตัวในบลอค แต่ก็นะช่วงนี้มันเหมือนต้องตัดสินใจทำอะไรบางอย่างแล้วมันเครียดจริงๆ

เอาเป็นว่ามาร์กสีขาวไว้ละกัน อยากอ่านก็ctrl+aเอาน่อ

อืม หลังจากคอนฟิ้ว ชีวิตสับสนงงงวยมานานพอสมควร

เมื่อวานคิดหนักมาก (จริงๆไปดูเรื่องUPอบู่ กลายเป็นความสนุกลดลงไปซะเยอะเลย เพราะจิตตกอยู่ แต่หมาน่ารักมาก <ใช่ประเด็นไม๊เนี่ยะ)
แบบว่ารู้ว่าอยากทำอะไร แต่ก็กลัว เบื่อที่ตัวเองมัวแต่ลังเลเลยไม่ได้เริ่มอะไรซักที จริงๆเราเป็นคนไม่มั่นใจในตัวเอง ใครรู้จักเราก็คงรู้ดีอ่ะ ทุกคนพูดอยู่บ่อยๆว่าแกมีดีอยู่หรอกแต่ไม่มั่นใจ มันเลยกลายเป็นได้แต่กดตัวเองไว้

เคยอ่านในหนังสือเจอว่า บางทีคุณค่าของคนเราอาจจะอยู่ที่เราสามารถทำอะไรให้โลกได้มากที่สุด

ก็นั่งคิดว่า อย่างเราก็ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่านั่งวาดรูปไปวันๆ คนอื่นมาดูแล้วถูกใจเราก็แฮปปี้มากๆแล้ว ที่มาเรียนสถาปัตย์ให้พูดตรงๆก็ทำได้นั่นแหละ แต่ก็แค่ทำได้ เราไม่ได้อยากเป็นสถาปนิกชื่อก้องโลก หรืออะไรอย่างเพื่อนๆเราหลายคน การที่เราทำงานนี้ต่อไปมันไม่ได้เติมเต็มหรือพัฒนาอะไรเราเลย มันแค่... ทำไปวันๆเอาเงินอ่ะ ก็เข้าใจว่าการทำงานมันคือการหาเลี้ยงชีพ ไม่ใช่เรื่องที่เราจะมาเอาแต่ใจได้ แต่ถ้ามันเป็นงานที่ชอบเราคิดว่า เราน่าจะทำอะไรให้โลกได้มากกว่าไอ้งานที่ทำไปวันๆละนะ

จริงๆแล้วเราไม่ได้เกลียดสถาปัตย์อะไรขนาดนั้นหรอก เพราะเราก็อยู่กับมันมาตั้งแต่เด็ก ให้พูดตรงๆเราอิจฉาแม่มากเลยที่ได้ทำงานที่ตัวเองชอบ แม่เราก็ดูมีความสุขที่ได้เป็นสถาปนิกดี เราเองรู้ตัวมาตลอดนั่นแหละว่าชอบวาดรูป วาดการ์ตูน แต่พอตอนเอนท์เหมือนถูกตีให้อยู่ในกรอบอ่ะ เรียนสายวิทย์แต่วาดรูปก็ต้องสถาปัตย์ แล้วพอเป็นจุฬา ทุกคนก็กรอบเข้าไปอีกว่าจบแล้วก็ต้องทำงานดีๆ บริษัทนั้นนี้ ให้พูดตรงๆเรากลัวมากเลย เพราะมักจะโดนทั้งผู้ใหญ่ ทั้งอ.ถามว่าเป็นไงได้งานที่ดีๆที่นันที่นี่รึเปล่า คือเราอยากจะหลุดออกจากกรอบบ้าๆนี่ซะที เคยโดนสบประมาทว่าทำไมจบตั้งสูง คะแนนก็บลาๆๆๆๆ ทำไมถึงคิดอยากจะวาดแค่การ์ตูน ฟังแล้วแบบ... ขอโทษที่ใฝ่ต่ำอ่ะนะ เราต้องคอยสู้กับไอ้ความคิดแบบนี้ในสังคมอยู่ตลอด จนบางทีเราก็เหนื่อย คิดว่าหรือว่าชาตินี้ชั้นต้องจมปลักอยู่แบบนี้ตลอดไปวะเนี่ยะ คิดแบบนี้วนไปวนมานานมาก จนน๊อตหลุดไปเมื่อวาน...

หลังจากกล้าๆกลัวๆจะสมัครงานตามเพื่อนหรือจะเอายังไงดี เราคิดได้ว่า ตอนนี้นี่แหละมันเป็นเวลาที่เราจะหลุดจากกรอบซะที อนาคตต่อไปไม่รู้จะเป็นยังไง แต่ตอนนี้คงยังไม่สายที่จะเริ่มใหม่ละมั้งนะ

ที่บ้านเลยบอกว่า... เลิกฟุ้งซ่าน แล้วไสหัวไปเรียนภาษาซะเดี๋ยวนี้ แล้วอยากทำอะไรค่อยว่ากันต่อ เฮ้อ ถึงจะดูเอาแต่ใจ แต่เราก็ไม่อยากเสียเวลาอีกแล้วอ่ะ หวังว่าคงตัดสินใจถูกนะ... เฮ้อ ชีวิตว้าวุ่น...

อ้อ จะบอกว่าเหลือโดอีกแค่5เล่มแล้วนะจ้ะ =w=!
ยังเปิดขายทางไปรษณีย์อยู่เน่อ รายละเอียดดูที่หน้า >
OFFLINE

หรือไม่ใครรอได้ เราจะรีปริ้นท์ที่งานเฮตะนะคะ
(ลงชื่อจองไว้ก่อนก็ได้ จะได้กะจำนวนรีปริ้นท์ถูก)

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

เปงกำลังใจให้สู้ต่อไปนะค่ะ .......อย่าท้อ




p.s ชอบงานของพี่นะค่ะ โดยเฉพาะ เธอร์ชอบเปงพิเศษเลยค่ะ
สุ้ๆจ่อไปนะคะ

วานของพี่หนุชอบมากๆเลย ^^

#2 By So_mu on 2009-06-26 22:34

^
^
^

งานนะคะ ไม่ใช่วาน = =;

#3 By So_mu on 2009-06-26 22:34

สุดท้ายถ้าเราได้ทำอะไรที่เรารักแล้วชอบ

มันก็เป็นความสุขที่ใครๆหลายคน

ที่ไม่ได้เลือกก็ต้องมาอิจฉาเราในภายหลัง

เงินมันก็จำเป็นแต่ว่าถ้าเกิดได้ทำงานไปแบบ

ไม่มีความสุขแบบที่ไม่ใช่เรามันก็ยังไงอยู่นะคะ

ไม่รู้ว่าเราจะได้เกิดมาอีกรึเปล่า

เป็นเนมเลือกอันที่มีความสุขแต่ไม่เดือดร้อนตัวเอง

น่าจะดีที่สุดนะคะ สู้ๆค่ะพี่แนร์

ถ้าพี่แนร์คิดว่าอยากทำแล้วสนุกกับมันน่ะทำเลย

#4 By ☜┃NAME★KAH0┃☞ on 2009-06-26 22:38

โอ๋ๆ ชอบอะไรก็ลุยเลย
เดี๋ยวนี้คุยกะฝรั่งแล้วชอบโดนมันด่าว่าชอบอะไรแล้วทำไมไม่ไปทำ

#5 By Tako on 2009-06-26 22:41

หนูก็รู้สึกว่าถูกตีให้อยู่ในกรอบเหมือนกันค่ะ
ต้องสายวิทย์เท่านั้นอะไรอย่างนี้
แต่ก็ไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นไงopen-mounthed smile

สู้ต่อไปนะค่าา

#6 By Killer Twin on 2009-06-26 22:41

ไม่ได้ไปแน่นอน เพราะงั้น แสดงความยินดีล่วงหน้าก่อนแล้วกันนะ (เว้นที่ขวามือสุดให้พี่่แล้วกัน ก๊าก)

ส่วนท่อนปาด(ครีม)ขาว เสริมจากที่บอกเมื่อวานหน่อย (ซึ่งก็เหมือนจะรู้ตัวดีอยู่แล้วอ่านะที่รัก)

บางทีก็ลืมๆไปซะว่าตัวเองเป็นอะไร เป็นใคร มีอะไรดี แล้วเริ่มทำเหมือนนับ 1 ใหม่ก็ไม่แย่หรอกนะ เพราะบางทีไอ้ที่เรารู้ตัวเองว่าตัวเองเป็นยังไง มันยิ่งเป็นการกดดันตัวเองเปล่าๆ

คิดซะว่าเป็นเด็กคนหนึ่งที่อยากวิ่งตามความฝัน อยากไปเรียนที่โน่น อยากเป็นอย่างนั้น อยากเป็นอย่างนี้ ไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นไง แต่ตอนนี้อยากไป อยากทำอย่างที่คิด อย่าไปคิดให้เยอะ สำหรับคนขี้คิดมากและจิตตกน่ะนะ อย่างน้อยไปโน่นเราได้ภาษากลับมาหางานบ้านเราได้แน่ๆอ่านะ แต่ถ้าเลิกใจตุ๊ดเมื่อไหร่ พี่อาจจะได้ข่าวว่า "พี่ป๋อยูนไม่กลับไทยแล้วนะ ซาโยนาระ แล้วเจอกันวันสงกรานต์นะ" ก๊าก

จะเริ่มทำอะไรเมื่อไหร่ มันอยู่ที่ตัวเรานะ
"ได้ทำ".... มันก็ดีกว่าไม่ไ้ด้ทำแล้วมานั่งเสียใจเสียดาย
ถึงเวลาเริ่มไปเรียนภาษาแล้วคิดว่า "ตอนนี้กุเรียนภาษาแล้ว เอาวะ ต่อไปกรุต้องทำอะไรต่อ อ๋อ ไอ้้นี่ซินะ โอเค ไฟท์ๆ สู้ๆว่ะชีวิตกรุเจ้าขา"

โดเธอยังทำออกมาเป็นเล่มๆเสร็จขายทันได้ ชีวิตก็ไม่ต่างกับโดหรอก คิดพล็อตให้ชีวิตเราออกมายังไง ก็วาดเขียนให้ออกมาตามพล็อตซะ จะขายดีมีชีวิตรอดกลับบ้านมั้ยไม่รู้ รู้แต่ ชีิวิตกรุต้องได้เข้าโรงพิมพ์ออกมาเป็นรูปเล่มเว้ยเฮ้ย!! (ยูน* เป็นไรมากมั้ยพี่?)



แต่...........

ถ้ายังจิตตกมาก.... ก็ไปทำโดซะ (ยูน* โหดดีแท้....TT3TT คนกำลังอ้อนๆอยู่)

ไม่งั้น..................ก็เปลี่ยนเป็น "เงะ" ซะ (พี่ป๋อโหมดแองเจลิน่าจอมโหด...และหื่น ก๊ากกกกก)

อย่าจิตตกฟุ้งซ่านคนเดียว คนรอบตัวทั้งครอบครัวและเพื่อนมี ก็พูดคุยกันซะ จะได้ไม่คิดมาก มีคนให้ระบายสิ่งที่คิดในหัว... You're not alone นะจ๊ะ (อูย คิดถึงไมเคิล TTuTT)

#7 By opormore on 2009-06-26 22:49

ส่วนตัวผมคิดว่าการที่อยากทำอะไรแล้วไม่ได้ทำคงรู้สึกแย่มากกว่า ทำไมแล้วมานั่งเสียใจทีหลัง
ปกติเลยอยากทำอะไรก็ทำเลยแล้วก็ดูผลกันทีหลัง~

ผมกับเพื่อนๆหลายคนก็เป็นแฟนผลงานพี่แนร์นะ
เชียร์ให้พี่แนร์เลือกทางที่ตัวเองต้องการจริงๆ~big smile

#8 By reibear on 2009-06-26 22:59

พลังวัยรุ่น!!!
อยากทำอะไรทำซะตอนนี้เลยค่ะ

ก่อนเราจะไม่มีโอกาส

เปนกำลังใจให้กับการตัดสินใจของพี่แนร์

#9 By Ryuuzaki ThE ElementO on 2009-06-26 23:03

อืม เป็นทางแยกที่เด็กถาปัดแล้วชอบวาดเจอกันทุกคนละนะ -_-
เราก็เคยเจอค่ะ ตอนเรียนจบ แบบนี้เล้ย คำเดียวกันนี้เล้ย ฮ่ะๆ...

เราว่ามันขึ้นกะปัจจัยหลายอย่างนะ ตัวเองอยากทำอะไร ทำแล้วดูแลตัวเองและครอบครัวได้ไหม ครอบครัวเข้าใจหรือเปล่า ความสามารถ โอกาส บลาๆๆ...

แต่ละคนก็มีเหตุผลของตัวเองละนะ
ไม่ใช่ว่า ถ้าเราเลือกเป็นสถาปนิกแล้วจะแบบ...เพราะป๊อด หรืออะไร

ถ้าเรื่องความสามารถ เราไม่สงสัยฝีมือของแนร์อยู่แล้ว ว่าต่อถ้าไปทำเป็นอาชีพ ก็คงไปได้ดีแน่ๆ confused smile

เป็นกำลังใจให้ค่ะ

ส่วนตอนนี้ ไปนอน เดี๋ยวถ่ายรูปหมู่ไม่สวย 555

ปล. พรุ่งนี้ก็ไปละค่ะ เพื่อนจบโทถาปัดเหมือนกัน คงป้วนเปี้ยนแถวนั้นconfused smile

#10 By W★G on 2009-06-26 23:12

เย้!!!!!!!!! ยินดีด้วยนะคะพี่~~!!! สถาปัตย์ จุฬา
จ๊าบมากๆเลย โอ๊กกกกกก!!!!! เสียดายเพิ่งรู้ว่าพี่อยู่คณะนี้ จูนเองก็มีรุ่นพี่อยู่คนนึงชื่อทูล คุ้นมะคะ ไม่รู้จบยังเดี๋ยวต้องถาม ไม่งั้นจะได้เนียนไปสโตรกพี่ โฮกกกกก!!!!

อา...อ่านแล้วรู้สึกว่าพี่แนร์เป็นคนที่คิดอะไรได้ยิ่งใหญ่จังค่ะ สุดยอดดดด
ไม่รู้ว่าซักกี่คนจะสนใจอยากทำอะไรเพื่อโลกบ้าง
แต่เห็นใจพี่เรื่องที่ทุกคนคาดหวังจังเลยคะ ก็นะ เพราะเก่ง คุณคนเลยสนใจ ถ้าธรรมดาแบบจูนก็ว่าไปอย่าง 555
พี่แนร์ฝังกรอบนั้นลงได้ จูนว่ามันคงเป็นอะไรที่เจ๋งมากๆเลยค่ะ
คุณพ่อชอบพูดว่า ถ้าจะทำงไงานอะไรก็ต้องเลือกแบบที่ ยังไงๆก็ไปรอดไว้ก่อนเป็นดี นอกเสียจากว่าเราจะเก่งเรื่องนั้นจริงๆถึงจะรุ่ง ที่ท่านพูดแบบนี้ก็เพราะเห็นลูกสาวหมกมุ่นกับการ์ตูนมากอ่ะค่ะ ท่านก็เลยพูดประมาณว่า ถ้าจะเก่งก็ต้องเก่งจริงๆนะ ไม่งั้นคงไม่รอด(ซึ่งดูจากฝีมือตอนนี้ก็คงจะไม่รอดจริงๆ555) ท่านก็จะคอยผลักดันให้ไปทางบริหารตลอด
แต่จูนว่าอย่างพี่แนร์ต้องทำได้แน่นอนเลยค่ะ พี่เก่งมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เลยจริงๆนะคะ><
ความจริงเลือกใหม่ซักปี หรือสองปีหลังจบก็ไม่สาย แต่พี่เลือกได้ทันทีแบบนี้เป็นอะไรที่กล้าหาญมากๆเลยค่ะทำเพราะชอบ ทำเพราะมีความสุข ถึงเงินมันจะไม่เยอะ
สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ!!!


"ชีวิตก็ไม่ต่างกับโดหรอก คิดพล็อตให้ชีวิตเราออกมายังไง ก็วาดเขียนให้ออกมาตามพล็อตซะ"
^
^
^
^
โอ้โหยยยยยย อ่านของพี่ป๋อแล้วแบบ
สุดยอดดดดดด ใช่เลยค่ะ 5555 จ๊าบมากๆ XD

#11 By Junez-chan~ on 2009-06-26 23:21

สู้ๆๆ Q><

วันจริงเข้ารอบเดียวกันเลย อาจจได้เจอกัน~ ><
วันนี้ไปซ้อมรอบสุดท้ายมาแล้วล่ะค่ะ
ขอบอกว่า รอบบ่ายวันที่ 9 นี้ ถอนสายบัวมันมากกก

#12 By dearchan on 2009-06-26 23:43

โหวตเมนท์ป๋อ

มีอุดมการณ์มันก็ดีอ่ะ มีไฟ แต่จะสานให้มันจริงก็ยอมรับว่าทำยากพอสมควร เพราะปัจจัยแต่ละคนไม่เท่ากัน กะตัวแปรในชีวิตมันเยอะ เพ้อเจ้อไม่ได้

แต่อย่างน้อยได้ลองทำสิ่งที่อยากทำ เพื่อเอาแนวทางพัฒนาก็ดีนะ ในที่สุดเราอาจไปอยู่จุดที่เราคาดไม่ถึงก็ได้ อาจไม่ใช่ทั้งที่คาดไว้ และไม่คาดไว้ เพราะตอนนี้ที่กังวลอยู่มันอาจเพราะตัวอย่างเก่าๆ แต่อย่าลืมว่าเรานี่ละอาจสร้างทางใหม่ๆ ให้ตัวเอง และเป็นตัวอย่างใหม่ให้คนอื่น เพราะอย่างน้อยที่พี่รู้แน่ๆ ก็คือแนร์มีศักยภาพนั่นแหละ อย่างน้อยถ้าไม่ได้แนวที่อยากทั้งร้อยก็น่าได้ทำสิ่งที่ไกล้เคียงเท่าที่เราสามารถคว้านะ

และ เยส จิตตก เครียด ทำโด 555555+

#13 By STECHA ลา ล่า~ on 2009-06-26 23:53

เป็นเรื่องธรรมดาน่ะพี่แนร์ เพราะตัวเราก็เป็นส่วนหนึ่งของสังคม มันขึ้นกับว่า พี่แคร์คนรอบข้างแค่ไหน ถ้าไม่ ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องเราความรู้สึกเราไปผูกกับเขาเลย เราจะทุกข์ใจเปล่าๆ ความสุข ความทุกข์ขึ้นอยู่กับตัวเรา เราเป็นคนกำหนดเองไม่ใช่หรือ เรื่องบางเรื่องกับคนบางคนที่เราไม่สนใจ เราก็ปล่อยผ่านเหมือนไม่มีอะไร แต่กับบางคนที่เรารัก มันกลับมีอิทธิพลมากมาย

ถ้าพี่ ทำงานที่ชอบมีความสุข และสามารถอยู่ได้ด้วยตนเองไม่เดือดร้อนใคร ก็ดีแล้วไม่ใช่หรือ ส่วนเรื่องเงิน เป็นปกติน่ะ มันขึ้นกับว่า เงินของพี่มีค่าแค่ไหน เงินร้อยเดียวของแต่ละคนไม่เหมือนกัน สำหรับบางคนมันคือค่าข้าวทั้งวัน สำหรับบางคนมันคือค่ากาแฟแค่แก้วเดียว สำหรับบางคน มันคือเงินที่ต้องเจียรใช้ให้นานที่สุด

มันเป็นสิ่งที่พี่ต้องตัดสินใจนะ ไม่ว่าช้าหรือเร็วก็ต้องตัดสินใจอยู่ดี มันไม่มีถูกหรือผิด มันมีแค่ ทำหรือไม่ทำ เมศว่า พี่แนร์คิดเรื่องนี้มานานมาก มากจนเริ่มจะทนไม่ไหวแล้ว เฮ้อ เข้าใจๆ เราเองก็เป็นเช่นกัน

แต่ไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไร เมศว่า พี่แนร์คงคิดละเอียดถี่ถ้วน และหาทางออกที่ดีที่สุด สำหรับตัวเองและคนที่พี่รักแล้ว ดังนั้น ไม่ว่าผลจะเป็นยังไง ในที่สุดพี่ก็จะผ่านมันไปได้เองหล่ะ สู้ๆ เอาใจช่วย

#14 By MazeaH on 2009-06-27 00:12

เป็นคนนึงที่จบสถาปัตย์และไม่ได้ชอบกับการเป็นสถาปนิกอะไรขนาดนั้นopen-mounthed smile เคยเฟลเหมือนกันว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ฉันอยากเป็นไปตลอดชีวิตไอ้สถาปนิกเนี่ย จะไปทางไหนดี เื่ชื่อว่าทุกคนที่สอบเอนท์เข้าถาปัดเนี่ย เพราะเรียนสายวิทย์ เพราะฉันชอบวาดรูป พอจบมาจะรู้ว่ามันผิดจุดประสงค์ไปนี๊ดส์sad smile ถาปัดไม่เกี่ยวกับชอบวาดรูปหรือใช้การวาดรูปเลยsad smile แต่คิดว่าแนร์น่าจะมีแรงบันดาลใจมาจากคุณแม่ส่วนนึง มันเลยกดดันนิดนึงว่าไม่กล้าฉีกออกจากกรอบ

ทุกวันนี้พี่เป็นนิสิตปอโท แน่นอนสายเดิม สถาปัตย์ ตายรังมากopen-mounthed smile เคยมาหมดแล้วทั้งเรียนภาษา เป็นสถาปนิก ทำงานสายอื่น อยากบอกว่าแม้แต่ตอนนี้ยังตามหาตัวเองไม่เจอเลย เลยอยากบอกแนร์ว่า เป็นสถาปนิกไปก่อนไม่เสียหาย ได้ประสบการณ์แน่นอน เป็นผู้ใหญ่แล้วมันเลือกทำแต่สิ่งที่ชอบไม่ได้ ต้องดูหลายๆองค์ประกอบ ถ้าเลือกทำสิ่งที่ชอบ แน่นอนอย่าให้คนอื่นเดือดร้อนและแม้แต่ตัวเองก็อย่าให้เดือดร้อน ทำตามความฝันก็สำคัญ แต่ถ้ามองให้กว้างๆ ก็ต้องรับผิดชอบตัวเองให้ได้ด้วย

เวลามีอีกมากมายค่ะ ลองทำลองผิดลองถูกแล้วไม่ให้เสียใจว่า แม่มกรูยังไม่ได้ลองทำเลย ตอนนั้นน่าจะลองไอ้นั่นไอ้นี่ ไม่ต้องเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับเพื่อนหรอกว่าเค้าจะไปถึงขั้นไหน เป็นซีเนียร์รึยัง

ใจร่มๆ ค่ะเพิ่งจบมีความรู้สึกแบบนี้หลายคน คนที่เรียนสายเรา เวลามีทั้งชีวิต สตาร์ทช้าหน่อยก็ไม่เป็นไรbig smile (คำพูดช่างขัดกับอาจารย์ศิลป์มาก..พรุ่งนี้ก็สายเสียแล้ว ช่างรักมอตัวเองเหลือเกิน OTL sad smile )

#15 By uzausa on 2009-06-27 00:20

พรุ่งนี้ไปฮ่ะ~~~~~
กร๊าก แต่หลงทางแน่น แน่!

ปล. เรื่องจิตตก พอกันเลยพี่แนร์ T T ทุกคนจะคิดว่า จบม. ดีๆ ต้องได้ทำที่ดีๆ เงินเดือนสูงๆ (เอ่อ...มันไม่ง่ายอย่างที่คิดจิงจัง! เพราะบางทีเราก็ยังไม่รู้เลยว่าต่อไปจะทำอะไรดี...แต่ของที่เราชอบทำมันไม่ก่อเกิดรายได้อ่ะดิ T v T)

#16 By J@an~♪♫ on 2009-06-27 00:33

ยินดีด้วยนะค้า จะได้รับปริญญาแล้ว

ยังไงก็สู้ๆต่อไปนะคะ พี่วาดรูปสวยเสมอ(อ้าว)big smile

#17 By RinaryLater::☆LARI☆ on 2009-06-27 01:02

จริงๆแล้วทำอะไรที่เราคิดว่า ทำแล้วดี ให้มันดีสุดๆไปเลย

นั่นแหละค่ะงาน

เหมือนมีคนบางคนบอกมา หรือ่านเจอมาไม่รู้

รักอะไรชอบอะไร ก็มุ เอาให้มันเม๊พไปข้าง

เดี๋ยวก็มีทางออก

#18 By คะ-แยน! on 2009-06-27 08:15

*เผลอกดตอบก่อนซะงั้น*

สู้ๆนะคะพี่ เอาใจช่วย

#19 By คะ-แยน! on 2009-06-27 08:15

ก่อนอื่นเลย ดีใจด้วยที่จะได้รับปริญญาแล้วนะค่ะ!!!

ส่วนเรื่องจิตตก เคเองก็เป็นค่ะ (โดยเฉพาะวิชาภาษาญี่ปุ่น...)

โดนคนคาดหวังจนเกินไป จนตอนนี้ไม่อยากไปเรียนเลย
ล่ะค่ะ...รู้สึกกดดันทุกทีเวลาไปเรียน
นั้นสินะค่ะ เมื่อไรจะหลุดจากกรอบบ้าๆนี่ซะที...

แต่ยังไงก็สู้ๆนะค่ะ ทุกอย่างมันมีทางออกเสมอ
หาสิ่งที่อยากจะทำ แล้วก็ทำมันเถอะค่ะ

#20 By keko [APH] on 2009-06-27 09:35

ขอแสดงความยินดีก่อนเลยนะคะที่ได้รับปริญญาแล้ว

อ่านเรื่องความกังวลใจของพี่แนร์แล้วสะท้อนความคิดของตัวเองยังไงก็ไม่รู้ค่ะ เมื่อสิ่งที่เราทำได้กับสิ่งที่เราอยากทำ ถ้ามันรวมเป็นสิ่งเดียวกันได้ก็คงจะมีความสุขไม่น้อยเลย

ทว่าตอนนี้พี่แนร์ก็ได้ก้าวผ่านความยากลำบากตลอด 4 ปีที่เรียนมหาวิทยาลัยมาได้แล้ว ก้าวต่อไปของพี่ น้องขอให้ได้พบกับเส้นทางที่มีความสุขกับสิ่งที่ตัวเองรักและอยากจะเป็นนะคะ

ความรับผิดชอบอาจจะมากขึ้นแน่นอน เรื่องหนักใจที่จะคอยมีมาเรื่อยๆอย่างไม่หยุดหย่อนในอนาคต อาจจะบั่นทอนกำลังใจของเราให้รู้สึกท้อแท้ สิ่งดีๆมองหาได้รอบตัวนะคะ มันจะทำให้เรายิ้มได้และพร้อมจะลุกขึ้นสู้ใหม่อีกครั้ง

ขึ้นชื่อว่าคนแล้ว สิ่งที่สามารถทำได้ก็คือเป้าหมายและความฝันนี่ล่ะ ขอให้พี่แนร์คนเก่งของพวกเราทุกคนไปถึงสิ่งที่หวังได้อย่างที่ตั้งใจค่ะ

#21 By ChiiYo-tAn on 2009-06-27 13:26

อ๊ากกกกกกกกกกกกก โด!!! ไม่!!!!

แต่จากยอดจองอันล้นหลามแล้ว คิดว่าคงไม่ทันแล้วล่ะครับ...

ผมว่าก็ดีนะที่เรารู้ว่าตัวเองต้องการและไม่ต้องการอะไร เราจะได้เดินต่อไปในทางที่ถูกของตัวเองมากขึ้น

สู้ๆครับdouble wink

#22 By projectZORO on 2009-06-27 18:27

สู้ๆเค้านะคะพี่

รักอะไรก็ลุยไปเลยค่ะ ถึงผลจะเป็นยังไงก็ดีกว่ามานั่งเสียใจว่าไม่ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองอยากทำ
(พิมเองเริ่มงงคำพูดตัวเอง)

เป็นกำลังใจให้ค่ะ
ส่วนตัวแล้วชอบงานของพี่มากกก

#23 By b.rabi on 2009-06-27 19:59

อา..อ่านแล้วมัน ฉึกๆๆ โดนตัวเองอย่างจัง

ไม่รู้จะแนะอะไรแฮะเพราะตัวเองก็ยังหาทางออกไม่ค่อยได้ เอาเป็นว่ามาสู้ด้วยกันนะเพื่อนร่วมอุดมการณ์! T[]T

ยินดีกับปริญญาด้วยจ้า วันจริงอาจจะไปได้เดี๋ยวรอดูอีกที ><

#24 By Yuzu on 2009-06-27 20:47

โอ​.. พี่คณะ :)

#25 By quiescent on 2009-06-27 21:01

ตัวเองเราก็เด้กสายวิทย์ปีนี้จะเอนท์ ถาปัดเป็นตัวเลือกนึงที่เลือกไว้ แต่ในใจมันก็คิดอยากเรียนอักษรตามฝันกันไปเลย พ่อแม่ไม่ค้าน แต่คือมันก็อยู่ในกรอบคำว่าเด็กสายวิทย์ เลยชักไม่แน่ใจในตัวเอง

ยังไงก็พยายามเข้านะคะ พอถึงทางเลือกมันต้อมีตัวเลือกที้เหมาะสมกับเราขึ้นมาเองค่ะ!!

#26 By MiSa on 2009-06-27 21:03

เดี๋ยวหนูจะตามรอยพี่ไปอีกคน จบถาปัดแต่ขอเลือกทางของตัวเอง กรอบมีไว้ให้ทำลายค่ะopen-mounthed smile

#27 By ::widchii:: on 2009-06-27 22:32

ถ้าทำสิ่งที่ชอบได้ก็ลงมือทำไปเลยอย่ารอช้า
ถ้ายังทำไม่ได้เพราะปัจจัยอื่นๆ เป็นอุปสรรคก็พยายามฝ่าฟันไปทีละด่าน น้อยคนนักที่จะมีพร้อมทำตามฝันตัวเองได้ทันที

อาจกลัวเพราะมองไม่เห็นทาง แต่ยังงัยก็มีทางให้ไปต่อแน่นอน แนร์ก็ควรตัดสินใจเองว่าไปทางไหนจะดีที่สุด

มีเป้าหมายแล้วยังงัยก็ไม่หลง อาจอ้อมไปบ้าง
แต่อย่าหยุดเดินก็พอครับ
big smile

ยินดีด้วยเรียนจบแล้วนะ~

#28 By asuka111 on 2009-06-28 11:08

พี่แนร์สู้ๆนะคะ

พี่แนร์เป็นคนที่หนูปลื้มมมมม และก็ชอบมากๆ!=///=

พี่ทำอะไรหนูก็ขอให้มันสำเร็จได้ด้วยดีนะคะ เรื่องร้ายๆผ่านไปเร็วๆ =x=! /meส่งลำแสงความรัก ปิ๊วๆ 55+

(อรี๊ยยย ทำตัวเป็นเด็กT///T)

#29 By syaolee on 2009-06-28 20:43