วุ่น และ จิตตก
posted on 26 Jun 2009 22:09 by nair in My-life
โอย วุ่นวายมากช่วงนี้
ทั้งสมัครเรียนภาษากับเตรียมถ่ายรูปรับปริญญา
พรุ่งนี้มีถ่ายรูปรวมคณะ เราคงป้วนเปี้ยนๆอยู่แถวคณะสถาปัตย์ จุฬาทั้งวันนะจ้ะ
เพื่อนๆมาก็โทรมาหากันได้น่อ (นี่บอกอย่างหวังผลเล็กๆ กร๊าก)
รับจริงวันที่9 ก.ค.น่อ เข้าหอประชุมตอนบ่าย มาถ่ายรูปช่วงเช้ากับเย็นหลังสี่โมงได้
ต่อด้วยเรื่องเครียดๆ+จิตตกเรื่องเดิมๆ
จริงๆพยายามไม่พูดเรื่องส่วนตัวในบลอค แต่ก็นะช่วงนี้มันเหมือนต้องตัดสินใจทำอะไรบางอย่างแล้วมันเครียดจริงๆ
เอาเป็นว่ามาร์กสีขาวไว้ละกัน อยากอ่านก็ctrl+aเอาน่อ
อืม หลังจากคอนฟิ้ว ชีวิตสับสนงงงวยมานานพอสมควร
เมื่อวานคิดหนักมาก (จริงๆไปดูเรื่องUPอบู่ กลายเป็นความสนุกลดลงไปซะเยอะเลย เพราะจิตตกอยู่ แต่หมาน่ารักมาก <ใช่ประเด็นไม๊เนี่ยะ)
แบบว่ารู้ว่าอยากทำอะไร
แต่ก็กลัว เบื่อที่ตัวเองมัวแต่ลังเลเลยไม่ได้เริ่มอะไรซักที
จริงๆเราเป็นคนไม่มั่นใจในตัวเอง ใครรู้จักเราก็คงรู้ดีอ่ะ
ทุกคนพูดอยู่บ่อยๆว่าแกมีดีอยู่หรอกแต่ไม่มั่นใจ
มันเลยกลายเป็นได้แต่กดตัวเองไว้
เคยอ่านในหนังสือเจอว่า บางทีคุณค่าของคนเราอาจจะอยู่ที่เราสามารถทำอะไรให้โลกได้มากที่สุด
ก็นั่งคิดว่า อย่างเราก็ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่านั่งวาดรูปไปวันๆ คนอื่นมาดูแล้วถูกใจเราก็แฮปปี้มากๆแล้ว ที่มาเรียนสถาปัตย์ให้พูดตรงๆก็ทำได้นั่นแหละ แต่ก็แค่ทำได้ เราไม่ได้อยากเป็นสถาปนิกชื่อก้องโลก หรืออะไรอย่างเพื่อนๆเราหลายคน การที่เราทำงานนี้ต่อไปมันไม่ได้เติมเต็มหรือพัฒนาอะไรเราเลย มันแค่... ทำไปวันๆเอาเงินอ่ะ ก็เข้าใจว่าการทำงานมันคือการหาเลี้ยงชีพ ไม่ใช่เรื่องที่เราจะมาเอาแต่ใจได้ แต่ถ้ามันเป็นงานที่ชอบเราคิดว่า เราน่าจะทำอะไรให้โลกได้มากกว่าไอ้งานที่ทำไปวันๆละนะ
จริงๆแล้วเราไม่ได้เกลียดสถาปัตย์อะไรขนาดนั้นหรอก เพราะเราก็อยู่กับมันมาตั้งแต่เด็ก ให้พูดตรงๆเราอิจฉาแม่มากเลยที่ได้ทำงานที่ตัวเองชอบ แม่เราก็ดูมีความสุขที่ได้เป็นสถาปนิกดี เราเองรู้ตัวมาตลอดนั่นแหละว่าชอบวาดรูป วาดการ์ตูน แต่พอตอนเอนท์เหมือนถูกตีให้อยู่ในกรอบอ่ะ เรียนสายวิทย์แต่วาดรูปก็ต้องสถาปัตย์ แล้วพอเป็นจุฬา ทุกคนก็กรอบเข้าไปอีกว่าจบแล้วก็ต้องทำงานดีๆ บริษัทนั้นนี้ ให้พูดตรงๆเรากลัวมากเลย เพราะมักจะโดนทั้งผู้ใหญ่ ทั้งอ.ถามว่าเป็นไงได้งานที่ดีๆที่นันที่นี่รึเปล่า คือเราอยากจะหลุดออกจากกรอบบ้าๆนี่ซะที เคยโดนสบประมาทว่าทำไมจบตั้งสูง คะแนนก็บลาๆๆๆๆ ทำไมถึงคิดอยากจะวาดแค่การ์ตูน ฟังแล้วแบบ... ขอโทษที่ใฝ่ต่ำอ่ะนะ เราต้องคอยสู้กับไอ้ความคิดแบบนี้ในสังคมอยู่ตลอด จนบางทีเราก็เหนื่อย คิดว่าหรือว่าชาตินี้ชั้นต้องจมปลักอยู่แบบนี้ตลอดไปวะเนี่ยะ คิดแบบนี้วนไปวนมานานมาก จนน๊อตหลุดไปเมื่อวาน...
หลังจากกล้าๆกลัวๆจะสมัครงานตามเพื่อนหรือจะเอายังไงดี เราคิดได้ว่า ตอนนี้นี่แหละมันเป็นเวลาที่เราจะหลุดจากกรอบซะที อนาคตต่อไปไม่รู้จะเป็นยังไง แต่ตอนนี้คงยังไม่สายที่จะเริ่มใหม่ละมั้งนะ
ที่บ้านเลยบอกว่า... เลิกฟุ้งซ่าน แล้วไสหัวไปเรียนภาษาซะเดี๋ยวนี้ แล้วอยากทำอะไรค่อยว่ากันต่อ เฮ้อ ถึงจะดูเอาแต่ใจ แต่เราก็ไม่อยากเสียเวลาอีกแล้วอ่ะ หวังว่าคงตัดสินใจถูกนะ... เฮ้อ ชีวิตว้าวุ่น...
อ้อ จะบอกว่าเหลือโดอีกแค่5เล่มแล้วนะจ้ะ =w=!
ยังเปิดขายทางไปรษณีย์อยู่เน่อ รายละเอียดดูที่หน้า >
OFFLINE
หรือไม่ใครรอได้ เราจะรีปริ้นท์ที่งานเฮตะนะคะ
(ลงชื่อจองไว้ก่อนก็ได้ จะได้กะจำนวนรีปริ้นท์ถูก)

ถาปัดไม่เกี่ยวกับชอบวาดรูปหรือใช้การวาดรูปเลย
p.s ชอบงานของพี่นะค่ะ โดยเฉพาะ เธอร์ชอบเปงพิเศษเลยค่ะ
#1 By LacusClyne•ラクス・クライン_おんです! on 2009-06-26 22:31